Bir süredir yazmıyorum. Bugün uzun bir aradan sonra boş bi vakit bulmuşken ve tango hissi üstüne düşünürken, işte bunları yazmaya karar verdim. Birincisi artık iyi dans ettiğimi söyleyenleri duyuyorum, ki kendim de sanırım artık bu konuda daha güvenliyim. İkincisi sanki bütün zamanım bi şeylerin peşinden koşturmakla, koşuşturmakla geçiyor, ki ne yaşadığımı doğru düzgün bilmeden zamanın böyle geçmesi hiç de hoşuma gitmiyor. Zamanı boşa harcasam bile bunun farkında olarak bunu yapmak istiyorum. yoksa bir gün uyanıp ben ne yaptım, dediğimde vereceğim hiç bir cevabım olmazsa....inanın ki çok üzülürüm. Sizlere de olur mu, bi an bi yabancılaşma...özellikle tango ortamında...son zamanlarda milongalarda da olabiliyor, bir an ne yapıyoruz sorusunu kendi kendime çok sorar oldum. evet, deli gibi seviyorum tangoyu, evet herşeyi unutuyorum, ama bu çevremdeki insanlar da kim ve biz ne yapıyoruz? Nereye gidiyor bu???
bunun cevabını vermek öyle kolay değil...çünkü bir yere gittiği yok. Zevk için dediğimde ,sanki tangoyu küçümsermiş gibi hissediyorum ama işin özü bu değil mi?Tüm o dans sırasında hissettiğin şeyler, paylaşımın öyle geçici ki! Orda kalmak istiyorum belki...ama saçma işte. ama güzel.
Tangoya dair son dönemde çözemeye odaklandığım konuları unutmamam için yazmam lazım; kendi dengen üstünde durmak; ki bazen üst bedenim öne doğru olabiliyor; dönüşlerde duraklamam; komiktir, doğru yapmak adına hazırlık için o beklediğim bi an acaba bütün anı bozuyor mu ne :P, ve tüm hareketlerimi daha dairsel yapmaya odaklanışşş... offf, bu tango kolay bi şi değil :))