Haziran güneşinin yüzünü gösterdiği bir Çarşamba gününden selamlar. Sıkıldım...ama neden sıkıldım, bunu kendime sorup duruyorum..herşey yolunda, keyifler iyi oysa..ama sıkıldım. her sabah offf-la güne başlamak bana göre bişey değil...üstelik art arda geçen 4 günlük tango günleri de bunu engelleyemiyor mu...benim yoksa gerçekten tatile mi ihtiyacım var. Dün güzel bir pratik geçirmekle birlikte, hala dans sırasında her defasında adımlarımın bir araya gelmemesi beni deli ediyor. İnatla Tülişe ayaklarımı sorup, bir gün evet, Tuğba, adımlarım çok zarifti duymak hevesiyle kimbilir daha kaç milonga, kaç pratik harcayacağım. Üstelik ben o adımlarda kendimi gayet rahat hissederken ki, zaten bence ne zaman bir rahatsızlık hissetsem dans sırasındas orda bir sorun oluyor. çakılıp takılabilir bacak istiyorum.doğru pozisyonu koyup, bundan sonra hiç yanlış adım atmamak istiyorum.. şimdi işe kaçtım ;) öperim